De Britse monarchie heeft maar liefst acht koningen Hendrik gekend. Waarom is er sinds de 16e eeuw nooit een Hendrik IX gekroond? Is het omdat de laatste Hendrik zes echtgenotes verslond, van wie hij er twee liet onthoofden? Of omdat hij zelfs na zijn dood zulke winden liet dat zijn doodskist ervan openspleet? Nee: er is simpelweg geen heerser opgestaan die kon tippen aan de historische kuiten van Hendrik VIII.
Vergeet de sacramenten; hier hebben we de echte pijlers van de Anglicaanse kerk. Watch and learn, gymbro’s. Hoeveel creatine je ook slikt, zulke kiloknallers van kuiten zijn alleen weggelegd voor de echte elite genetics. Deed Hendrik VIII vandaag mee aan een Hyrox-wedstrijd, dan zou de Dopingautoriteit His Royal Highness meteen tot extra plastest verplichten.
Maar in 16e-eeuws Hampton Court waren geen steroïden in omloop. Wat het dichtst bij doping in de buurt kwam was Tudor ale, waarvan Hendrik naar schatting 70 pint (40 liter) per week dronk. Daaraan had hij vooral zijn tailleomtrek van anderhalve meter te danken.
Van Photoshop was ook nog geen sprake, dus we moeten aannemen dat de weergave van Hendriks kuitpartijen in het overgeleverde beeldmateriaal waarheidsgetrouw is.
Wat moest Hendrik VIII met die kanonnen? Het schijnt dat hij het voor de vrouwtjes deed – alsof zes nog niet genoeg was. In ieder geval was hij zo trots op zijn hockeybenen dat hij witte kousen droeg van het strakste soort.
In zijn jonge jaren ging hij de strijd aan met hovelingen in speciale kuitwedstrijden. Ik heb hiervan geen schilderijen gevonden, maar stel me een soort armpje drukken met de benen voor, liggend op de buik in een gelambriseerde zaal vol kwispedoren en gobelins.
In 1536 was het uit met de pret. Hendrik deed mee aan een steekspel. Niet figuurlijk, maar letterlijk: hij galoppeerde in volle vaart op een andere adellijke jackass te paard af met een meterslange lans. Dat deed hij wel vaker, maar deze keer ging het mis en raakten zijn benen – inclusief kuiten – verbrijzeld onder het gewicht van zijn paard. Zijn wonden genazen de rest van zijn leven niet volledig. De etterende bende verspreidde zo’n gore stank dat de koning door drie deuren heen te ruiken was en zich nergens meer vertoonde zonder wierookbrander.
Het was ook het einde van zijn legendarische kuiten. In Tudor-podcasts leeft de hypothese dat Hendriks wreedheid is terug te voeren tot het gemis van zijn geliefde onderbenen. Misschien is het nog dramatischer, en luidde het steekincident de algehele neergang in van de waardering voor kuiten, niet voor niets ‘de biceps van de Renaissance’ genoemd.
Schoonheidsidealen veranderen. De kousen waarmee Hendrik VIII de blits maakte worden tegenwoordig alleen nog gedragen door vrouwen of mensen met spataderen. En zelfs als je je gelukkig mag prijzen met diens kuiten, dan zal dat je vandaag de dag geen zes vrouwen meer opleveren.
Kuiten zijn in de moderne fitnessindustrie het ondergeschoven kindje. Bij mij in de gym is er een hele verdieping met zo’n 15 verschillende Booty Builders, maar slechts één installatie voor de kuiten.
Een wel heel pijnlijke bevestiging van deze zedenverwildering kreeg ik tijdens een proefsessie Elektro Musculaire Stimulatie (EMS) bij een cybergym in de wijk. Ik werd met water bespoten en kreeg een tuigje aan alsof ik de Euromast moest abseilen. Dat zit vol elektronica om je spieren schokjes toe te dienen tijdens het bewegen, zodat je vier keer zo snel resultaten zou behalen.
Het is ook vier keer zo duur als een normale gym. Maar dat was niet mijn hoofdreden om het bij één proefles te laten. Wat voor mij de deur dichtdeed, was dat het zelfmoordvest ophield boven de kuiten.
Welke hansworst negeert de kuiten zo straal? Hendrik VIII had je hiervoor levend gekookt.
Zoals gezegd beschikt mijn sportschool over welgeteld één aan de kuiten gewijd apparaat. Het is de ‘Hammer Strength Seated Calf’, maar zelf noem ik deze dame liever de ‘Anne Boleyn’.
Ik kan niet op deze machine plaatsnemen zonder te denken aan Hendrik VIII. Er gaan voortdurend woorden door mijn hoofd als ‘alas’, ‘thou en ‘whence’.
En juist als ik me uit alle macht concentreer op het fysieke hier en nu van de onderbenen, dan gaat het van: ‘Wicked engine! I beseech thee, that these humble calves of mine may one day swell to match the noble shanks of King Henry.’
Het is om lunatick van te worden. Maar ja, wat is dat tegenwoordig nou niet?
Als ik thuiskom na een sessie op de Anne Boleyn doe ik altijd even de Hendrik VIII-check. Dit was vorige week:
Nog een paar jaar zo door, en wie weet dat kaliber Hendrik IX dan ooit in zicht komt. Nu nog even stijgen in de Britse lijn van troonopvolging en ik zit gebakken.
Wie ook zulke kuiten ambieert als Hendrik VIII raad ik aan om zelf zo’n apparaat aan te schaffen en dagelijks een ritje te maken. Oefeningen met losse gewichten zijn er ook volop.
Maar wat je ook doet: rustig aan met steekspelen!