Vandaag bepleit ik in NRC dat CPNB, de propagandastichting achter Boekenweek, met haar Boekenboot niet welkom is op Pride. Eerst moeten er excuses komen voor Reve, wiens Boekenweekgeschenk in 1981 is geweigerd uit homofobie. Maar zoals bij elk verhaal zijn er ook hier 2 kanten: de gekuiste in NRC, en de totale op muldozer.nl.
Bitchfight
Toen ik 3 weken geleden begon met muldozer.nl was ik van plan een gezellig online woonwagenkamp in te richten. Een wegrestaurant van vrolijke lol, waar de kernwaarden van humor, waarheid en rechtvaardigheid nog worden uitgeserveerd als gratis sauzen in plaats van vercommercialiseerde supplementen. Maar het blijkt weer allemaal onmogelijk in deze bananenmonarchie. Amper een maand na lancering ben ik al bedreigd, voorgelogen en zijn er pogingen ondernomen mijn publicaties te verhinderen.
De eerste maand live nadert een apotheose met de CPNB-vete. Alhoewel, het is strikt genomen niet mijn vete, maar de bitchfight tussen CPNB en Reve waarin ik noodgedwongen olie op het vuur heb gegooid omdat geen van de lichtmatrozen op de Boekenboot nog weet wie Gerard Reve is. Het is niet mijn eerste bonje met CPNB. Al sinds 2016 heeft de organisatie mij, samen met kritische collega’s en vrienden, stelselmatig geïntimideerd en gedwarsboomd. In dit tell-all exposé belicht ik de achtergrond van het conflict om te onderbouwen waar de ‘C’ in CPNB echt voor staat: Censuur.
Sensitivity reader
Eerst nog even terug naar die goede volksschrijver Gerard Reve. Reve heeft het niet makkelijk in dit tijdsgewricht. En dat is niet vanwege de rol van homoseksualiteit in zijn werk, maar vanwege iets nog veel griezeligers: humor. Een archaïsch, duister stijlfiguur waarmee je zomaar eens een sensitivity reader zou kunnen krenken.
Ik houd van Reve, niet alleen om zijn nichtenthematiek, maar vooral om zijn van humor doortrokken stijl. Ik ken geen zin van Reve die je helemaal letterlijk kunt interpreteren, en dat maakt hem tot één van de grootste Nederlandse auteurs (en zeker de grootste van ‘De Grote Drie’).
Reve kende de potentie van humor als middel om zaken aan de kaak te stellen waarbij je de lezer in zijn waarde laat, omdat die altijd een extra denkstap moet uitvoeren om tot de kern te komen. Die denkstap is voor de moderne lezer te veel gevraagd. Wanneer Reve discriminatie gelaagd parodieert, wordt het tegenwoordig als eendimensionale haat geïnterpreteerd. Spotten met racisme wordt uitgelegd als spotten met ras.
Het is een reductionistische kijk op literaire expressie als taal die de regels van huis-tuin-keuken-semantiek respecteert. Een visie die uiteindelijk leidt tot een wereld zonder poëzie. Als iemand met beperkt poëziebegrip kan ik daar niet te rouwig om zijn, maar – ik heb echt geprobeerd dit niet te laten rijmen, maar ik kan het gewoon niet anders uitdrukken – een wereld zonder Reve, daarin wil ik niet leven.
Ontrevisering
Toch zijn we al een eind op weg. In het huidige Regenboogdiscours wordt Reve gezien als sta-in-de-weg. Een homoauteur met opmerkingen die buiten literaire context met racisme verward kunnen worden, die past niet in de kleurrijke monocultuur die alle uitingen beoordeelt als consent statements: taal moet transparant, ondubbelzinnig en vooral heel simpel zijn. En laten we lief blijven voor elkaar 🌈 🩷 (behalve als je CPNB voor het hoofd stoot.)
Wat moet je dan aan met Reve, een LHBT-icoon dat alle regels aan zijn laars lapt? Wegmoffelen. Gewoon doen alsof hij nooit bestaan heeft. Dit verklaart ook waarom Reve niet is opgenomen in de Walk of Pride die 8 juli in Amsterdam wordt onthuld, in tegenstelling tot Albert Mol en allemaal Amerikanen die nooit voet op Hollandse bodem hebben gezet.
De ontrevisering loopt op rolletjes. Het gaat allemaal zo gesmeerd dat CPNB excuses aan die obscure poot met z’n vieze boekjes niet eens meer overweegt. En ze komen er nog mee weg ook, getuige de veelkoppige bemanning van de Boekenboot. Pim Lammers, Xillan Macrooy, Hanna Bervoets, Maurits de Bruijn, Fleur Pierets, Haroon Ali, Maartje Wortel, Tobi Lakmaker, Pete Wu, Tatjana Almuli, Tofik Dibi, Ted van Lieshout, Jip van den Toorn – slay queens, ahoy!
LEES VERDER:
2 thoughts on “Reve vs. Censuurmachine CPNB #1 – De Taal der Liefde”
Comments are closed.