Alsof de Nederlandse homogemeenschap door de eeuwen heen nog niet genoeg voor de kiezen heeft gehad, is sinds enige tijd Rob Jetten van de markt. En weer is het een Argentijnse expat die er met een nationaal kroonjuweel vandoor gaat. In de chaos van het ineenstortende kabinet Rutte XXIII was de 10 jaar jongere hockeyspeler Nicolás Keenan 4000 Jonge Democraten en 8000 COC-leden te slim af. Tussen de interlands door bood hij een uniek inkijkje in het leven van Nederlands meest benijde homo sinds 2022, het jaar dat Rob Jetten zijn Sjoerd op demissionair zette en alleen achterbleef in het Gelderse Ubbergen.
Maandag
Vanmorgen moest ik van Rob alweer bij Jan Terlouw langs. Twee winterjassen over elkaar aan in de serre omdat van de coryfee de verwarming niet aan mag. ‘Zodat er voor onze kleinkinderen nog iets te verwarmen overblijft,’ zei hij elke keer dat hij de radiator controleerde. Om 12 uur was de maandelijkse sirenetest. ‘Daar zal je het klimaatalarm hebben,’ zei hij. Ik moest hem zijn bloedverdunner toedienen en voorlezen uit Oorlogswinter. Na dat stukje over die dode mof wilde hij weten hoe mijn familie eigenlijk in Argentinië verzeild was geraakt. Niet per U-boot, dus ik mocht zijn Gouden Griffels op schoot. Pas toen MAX Geheugentrainer begon liet hij me gaan. Hij gaf me een vrijkaartje voor de Jan Terlouw Lezing, de vijfde deze maand.
Dinsdag
Eindelijk weer eens quality time gehad met daddy. Met een Chardy op de bank elkaars doodsbedreigingen op TikTok doorgenomen. Rob denkt dat hij recordhouder is, maar voor elke bedreiging die hij ontvangt krijg ik er 10, allemaal van jaloerse Amsterdamse relnichten. Origineel zijn ze niet: ging ik in op elke uitnodiging voor een vlucht boven de Río de la Plata, dan had ik inmiddels meer Miles op de teller dan Rob. Mijn advies aan Nederland is om hem zo snel mogelijk op Defensie te zetten; de manschappen heeft hij al. Caramba, in Argentinië was een man met zo’n achterban al aan z’n tiende junta toe.
Woensdag
Morgen een belangrijke hockeywedstrijd. Helaas heeft Robs assistent een kwartier vrijgemaakt zodat de minister weer eens zelf kon koken. Dat werd dus Marley Spoon met bloemkoolsteak en linzenspread. Ik gaf aan dat ik voor de wedstrijd wel wat meer eiwitten nodig had, maar hij zei dat we voor het klimaat allemaal offers moeten brengen. Stond Farmers Defence Force maar weer eens voor de deur met zo’n ludiek vleespakket. Na Nieuwsuur nog even langs de Don Pablo gereden voor een T-bone. Rob heeft er niets van gemerkt, die was te druk met inpakken voor het klimaatpanel op Vanuatu waar hij morgen heen vliegt.
Donderdag
Home alone. Vannacht nog een pittige thuiswedstrijd gespeeld in de master bedroom. Ik wist al meteen wat voor nacht het zou worden toen Rob zei dat ik m’n hockeybitje wel in mocht doen. Een jockstrap had ik al aan, want Rob heeft liever niet dat ik normale boxers draag. ‘Weet je wel hoeveel liter water er nodig is voor katoenproductie?’ vroeg hij op onze eerste date. Nieuw standje uitgeprobeerd: de D69. Was Frans Timmermans erbij geweest, dan had hij z’n kritiek op kernfusie wel ingeslikt. Nog een paar uur zo door en we hadden die energietransitie er met z’n tweetjes doorheen geramd. Maar voor mij hoefde het niet meer zo toen Rob me vroeg om wat minder hard te hijgen, omdat mijn CO2-voetafdruk anders te groot zou worden.
Vrijdag
Rob is weer terug uit Vanuatu. Zo’n reisschema is natuurlijk killing, maar iemand moet het doen want die gletsjers gaan zichzelf niet redden. Als souvenir had hij een lokaal dodenmasker meegenomen; een beetje te kinky voor mijn smaak maar ik zet ’m wel op. Tijdens de pillowtalk deelde Rob weer een hoop ontnuchterende feiten over het broeikaseffect. Wisten jullie bijvoorbeeld dat het versturen van één aubergine-emoji op Grindr gelijkstaat aan de ontbossing van 20 hectare Amazonewoud? Moet je uitrekenen wat zich allemaal in Bolsonaro’s DMs heeft afgespeeld. En Rob zei dat als de zeespiegelstijging op dit tempo doorgaat, we over een paar jaar hier in het Rijk van Nijmegen ook al niet meer veilig zitten. Gelukkig ligt Bariloche 900 meter boven NAP.
Zaterdag
Vanmorgen om 5 uur samen een rondje HIIT gedaan op de Kwakkenberg. Met al die Haagsche Hopjes blijft het oppassen dat Rob niet te body-positive wordt. Zijn jaren bij ProRail hebben hun sporen achtergelaten, want hij liep te puffen als een stoomlocomotief en moest de hele tijd stoppen. Rond koffietijd kwamen z’n neefjes op bezoek bij hun favoriete guncle. Ze wilden graag een windmolenpark van LEGO bouwen, maar Rob legde uit dat dat not done is omdat die blokjes 1300 jaar in de oceaan blijven drijven. Toen maar met de boys een portret gemaakt van oude wijnkurken. Degene die als eerste herkende dat het Hans van Mierlo was, kreeg een roze klimaatdrammer-hoodie.
Zondag
Gisteren wilde Rob alweer Evita met me kijken. Ging maar mezelf googelen en las dat ze me op roddelpraat.nl zijn nieuwe ‘slurfdier’ noemen. Dat woord hebben de nonnen in Vught me nog niet geleerd. Had gehoopt dat m’n taalontwikkeling wat sneller zou gaan toen Rob me fasttrackte naar zuster Annette, die Máxima destijds in één week naar C1 gekatapulteerd heeft. Gelukkig kan ik me hier ook prima redden in het Engels. Met het vocabulaire ‘hockey’, ‘stick’ en ‘consent’ kom ik al een heel eind. Ruzie gemaakt omdat Rob erop staat dat ik bij m’n komende wedstrijd tegen Saoedie-Arabië een OneLove regenboogarmband draag. Uiteindelijk gezwicht onder voorwaarde dat hij bij de volgende G20 hetzelfde doet. Ik heb alvast een kogelvrije toque besteld. Don’t cry for me, Ubbergen.
Eerder verschenen in Propria Cures