Werkgroepvoorzitter Ivo Gay wond er geen doekjes om: CPNB weerde Reves De vierde man in 1981 als Boekenweekgeschenk wegens de homofiele inhoud. Maar in 1981 waren er nog geen socials en influencers, dus who cares? Hoewel ik van 1993 ben, voelt 1981 voor mij helemaal niet lang geleden. De Stonewall Riots vonden plaats in 1969 en liggen nog vers in het collectieve geheugen. Deelnemer Marsha P. Johnson wordt in ieder geval wel geëerd in de Amsterdamse Walk of Pride.
Satisfyer
Wat de Reve-affaire extra pijnlijk maakt, is dat CPNB met uitgave van De vierde man in 1981 een wezenlijke positieve impact had kunnen uitoefenen op de destijds nog prille homo-emancipatie. Een impact die sowieso groter zou zijn dan anno 2026 mee te varen op de Canal Parade tussen de schuiten van Satisfyer en Gemeente Diemen.
Door De vierde man niet landelijk te distribueren heeft CPNB homo’s begin jaren ’80 een cruciale kans op representatie ontnomen. Dit moet ertoe geleid hebben dat mensen langer in de kast zijn gebleven, met meer anonieme seksuele contacten als gevolg, en het bijbehorende verhoogde risico op besmetting tijdens de aidsepidemie die vlak daarna begon.
Aidsdoden
Ik durf te hypothetiseren dat uitgave en distributie van De vierde man door CPNB in 1981 aidsdoden had kunnen voorkomen.
Het is in dit licht interessant dat afzwaaiend CPNB-voorzitter Eveline Aendekerk eerder directeur was van Dance4Life, een organisatie die door middel van dans hiv de wereld uit probeert te werken. Zelfs zumba wordt door CPNB’ers effectiever geacht dan de uitgave van homoauteurs, want ook Aendekerk rehabiliteerde Reve niet.
De strijd tegen hiv biedt een metafoor voor de omgang van CPNB met critici. Met een virus ga je geen dialoog aan; je probeert het uit te bannen. CPNB neemt een soortgelijke houding aan tegenover auteurs en media die het wagen haar te bekritiseren. Ik heb het nu niet alleen over Reve, maar ook over hedendaagse voorvallen. De censuurmachine draait namelijk nog op volle toeren.
Zwarte lijst
Eén van de meest aangrijpende persoonlijke ervaringen van uitbanning die ik met CPNB heb gehad vond plaats in 2018. Ik schreef destijds voor Propria Cures, het enige literaire medium in Nederland waarvan je kunt zeggen dat het nog echt onafhankelijk opereert (naast muldozer.nl natuurlijk). Wij ontzagen niets, dus ook niet CPNB.
Achter de satire school vaak hoop op debat, maar bij CPNB zaten ze daar niet op te wachten. Het leidde ertoe dat een collega-redacteur en ik in aanloop naar het Boekenbal van 2018 op een zwarte lijst werden geplaatst, een zorgvuldig door CPNB gecureerd Excel-bestand van personae non gratae waarmee contact verboden was en die met man en macht van het Boekenbal geweerd moesten worden. Personeel en beveiliging werden gebriefd over de ongewenste elementen. Een dissidente CPNB-medewerker heeft me de spreadsheet, inclusief van LinkedIn geplukte portretfoto’s, destijds zelf laten zien.
Ik vraag me af of de boekhandels die CPNB financieren weten dat hun middelen worden aangewend voor de excommunicatie van een stel 20-jarigen, die trouwens niet heeft gewerkt.
LEES VERDER:
1 thought on “Reve vs. Censuurmachine CPNB #2 – Lieve jongens”
Comments are closed.