Reve vs. Censuurmachine CPNB #3 – Op weg naar het einde

Ook andere media moeten hun aanmerkingen op CPNB duur bekopen. Een doorn in het oog van de stichting is kritiek op het Boekenweekgeschenk. In plaats van de uitgave te lezen en interpreteren als het literaire werk dat deze ambieert te zijn, worden we geacht het a priori in dankbaarheid te verwelkomen alsof het om het Wilhelmina-pepermuntje bij de kassa van een pizzeria gaat.

Breakdance

Toen Thomas de Veen eerder dit jaar het Boekenweekgeschenk van Hendrik Groen ‘gespeend van enige kunstzinnige of literaire ambitie’ noemde in NRC hadden ze daar dan ook de poppen aan het dansen. Voeg een kritisch hoofdredactioneel commentaar toe en Eveline Aendekerk sprong weer in de antivirale modus. Deze keer begreep ze dat er geen breakdance tegenop gewassen was, en reageerde ze met zwaarder geschut: een eigen opiniebijdrage in NRC. Ze begreep niet waar ‘zo’n knorrig hoofdredactioneel commentaar’ voor nodig was, dat toch alleen maar afleidt van die gezellige Boekenweek voor al die lieve lezers en boekverkopers.

CPNB wil het gewoon gezellig houden. Wie niet? Maar de afvalstoffenheffing moet toch betaald. Net zo moet CPNB verantwoordelijkheid nemen voor haar ongezelligere bijdragen. Een minder geslaagd Boekenweekgeschenk? Homofobe censurering van een klassieke auteur? Kan gebeuren – reageer gewoon normaal, bied desnoods excuses aan, en het is zand erover.

Beaujolais

In mijn NRC-stuk, en ook eerder op sociale media en in contact met CPNB-medewerkers, is dit wat ik bepleit: bied excuses aan voor de schoffering van Reve en kies het ruime sop met die Boekenboot. Maar trek niet als een stel ahistorische hypocrieten met performatief zwartgelakte A4’tjes ten strijde tegen LHBT-censuur zolang jullie je eigen aandeel daarin niet erkennen.

Het lijkt zo simpel, maar de propagandisten willen er niet aan. Uit navraag volgt dat ze hun expliciete discriminatie van één van Nederlands grootste auteurs slechts als interne kwestie beschouwen waarvoor geen excuses nodig zijn. De organisatie verschuilt zich achter de steun aan Pim Lammers, in hun morele calculus de aflaat voor alle voorvallen van homohaat in de eigen geschiedenis. Wat zou Pim er zelf van vinden?

Ergens had ik gehoopt op een creatiever verweer vanuit CPNB. Een door erkend Reve-vervalser Sabry Amroussi in De Pels gefabriceerd kattebelletje misschien, met kringen van de glazen Beaujolais, waarin de schrijver zijn dankbaarheid betuigt voor ontvangen excuses. Maar het lijkt erop dat er zelfs geen stagiair de CPNB-archieven in is gestuurd om te zoeken naar sporen van een verontschuldiging.

Torpedoboot

Wel heeft de krant vanuit de stichting in suggestieve formulering te verstaan gekregen dat mijn stuk ook gewoon niet gepubliceerd kon worden. Zo kennen we ze weer: in plaats van een open debat aan te gaan, blokkeren ze liever de publicatie.

Zolang je Pim Lammers bent en schattige kindersprookjes schrijft over flikkerboerderijen vol transseksuele biggetjes word je als queer schrijver door CPNB tot boegbeeld verheven, maar wee je gebeente wanneer je als homoauteur met legitieme kritiek op de organisatie zelf komt aanzetten – dan zien ze je toch maar liever gemuilkorfd.

Elk jaar laait de discussie op of Pride nou een feest of een protest moet zijn. Het is natuurlijk allebei. Maar als CPNB in het reine komt met Reve, is het wat mij betreft feest wanneer de Boekenboot voorbijvaart. Vertikken ze het nog steeds om Reve te rehabiliteren, dan moet ik dit jaar misschien ook maar op een boot.

Een torpedoboot, om precies te zijn.