Groeten uit Greonterp: feest voor Maria en Gerard

Maria heeft vreugdevolle dagen gekend,
maar ook dagen van zorgen en verdriet.

– Gebed om Vrede

Gij weet waarom het is, ik niet.
Dat Koninkrijk van U, weet U wel, wordt dat nog wat?

 – Gerard Reve, Graf te Blauwhuis

Maria en Reve hebben veel gemeen: het zijn allebei gay icons met een complex liefdesleven die een blauw kleurpalet goed kunnen hebben. Ook laat de cultus van beiden in Nederland te wensen over. De Heer zij geprezen voor Teigetje en Woelrat, Reves ex-geliefden die afgelopen zaterdag zowel de Heilige Maagd als hun Genadeloze Beer in het zonnetje hebben gezet.

Markies van het Reve

15 augustus wordt jaarlijks de Tenhemelopneming van de Glorievolle en Gezegende Maagd gevierd. Sinds 20 jaar moet Maria haar grote dag delen met Gerard Reve. Rondom diens woning in het Friese Greonterp organiseren Teigetje en Woelrat sinds Reves sterfjaar een viering waardoor het aantal homo’s in de provinsje tijdelijk verdubbelt.

Natuurlijk was muldozer.nl dit jaar van de partij om verslag uit te brengen, de miswijn in de plaatselijke Cuyperskerk te degusteren en de diplomatieke relatie met Teigetje en Woelrat te herstellen.

Ook oud-collega’s MM, BN en TS stonden te trappelen om Markies van het Reve te eren en weer eens ter communie te gaan. TS, als enige gedoopt en net terug uit het klooster, zou ons wel eens voordoen hoe je zo’n hostie wegbeukt.

‘Arbeider, Vecht Voor Uw Auto,’ zei Reve. Niet alleen voor de rechten van homo’s, maar ook voor die van automobilisten heeft hij veel betekend. Helaas met minder succes, zeker in het vroeger zo tolerante Amsterdam. In de Zaanstreek gloort nog hoop: de vader van TS ondersteunde de pelgrimstocht met de uitleen van een gloednieuwe SUV.

Een nieuw zoogdier

Na bezoek aan een speakeasy theetuin met uitsluitend zakjes Pickwick begon de zoektocht naar het Friese Blauwhuis. Als iemand die vormende jaren in de regio heeft doorgebracht kan ik bevestigen dat die gehuchten er allemaal hetzelfde uitzien. Maar toen er meerdere personen met een De Taal der Liefde-sjaal langsliepen kon het niet missen: dit was de juiste terp.

In de Sint-Vituskerk stonden meer rollators geparkeerd dan Reve vermoedelijk graag had gezien, maar pastoor Van der Weide zal niet vaak zo’n opkomst meemaken. In plaats van gebedenboeken had het publiek bibliofiele edities van Nader tot U en Op weg naar het einde opengeslagen op de kerkbanken.

Teigetje en Woelrat hadden bezoekers verzocht om bloemen mee te nemen. Alle aanwezigen waren netjes langs de Shell (of het kerkhof) gereden en konden hun boeketten afgeven bij de provisorische Revekapel naast het altaar.

Daar werd de nieuwste loot aan de Reviaanse stam geïntroduceerd: Haas. Het heeft even geduurd, maar Teigetje en Woelrat hebben een nieuw zoogdier gevonden om de na Gerards vertrek ontwrichte drie-eenheid te herstellen. Met de souplesse van de Heilige Geest en de glimlach van Majoor Bosshardt verwelkomde Haas de aanwezigen en deed menige nonnenroeping verstommen.

Haas, die naar het gymnasium ging met prinses Amalia en compositie studeerde aan het conservatorium, vertegenwoordigt en vormt de nieuwe generatie ontwerpers bij Studio Teigetje & Woelrat. ‘Teigetje & Woelrat is het enige Nederlandse modemerk dat ertoe doet,’ stelde hij. Ik kan me voorstellen dat dit indrukwekkend is om te horen voor wie meer dan één Nederlands modemerk kent.

Raspaarden

Hoe vlijtig Teigetje, Woelrat en Haas ook in het rond scharrelden, het was duidelijk dat het zware hijswerk in een andere hoek verricht werd. Hester Witteveen, dochter van de uitbater van Reves veelbezochte ‘kroeg te B.’, leidde de ceremonie met een kracht waarmee je het in de Randstad tot KLM-Commissaris schopt, maar die onder Friese vrouwen meegeleverd komt bij de eierstokken.

Of er nou een Afsluitdijk geblokkeerd moet worden of een babyzeehond gered – dit type vrouwen draait er de hand niet voor om, en doet daarnaast de administratie voor meerdere koren, beheert vijf buurtapps, draait nachtdiensten in een hospice, werkt fulltime als IC-verpleegkundige, runt een kaatsbaan en fokt in het weekend raspaarden.

Ook voor het strakke verloop van een literaire Mariaviering ben je bij Hester Witteveen aan het juiste adres.

Hoogtepunt van het programma waren de Schubertliederen gezongen door pastoor Van der Weiden, begeleid door een organist die al iets te diep in de miskelk had gekeken. Een half uur van de dienst ging op aan een oude TV-uitzending over Reves P.C. Hooftprijs, gefilmd in de minder goed geconserveerde Vondelkerk. In Droste-effect zaten we in een Friese Cuyperskerk te kijken naar beelden vanuit een vrijwel identieke Cuyperskerk in Amsterdam.

Zwakzinnig

Bij iedereen heerste toch ook wel de angst dat Joop Schafthuizen, of diens veelbesproken huurmoordenaar, de plechtigheid met een mitrailleur zou verstoren om ‘een paar van die reptielen’ om zeep te helpen.

Echt ontspannen konden we ons pas bij de volgende statie, rondom Huize het Gras in Greonterp. Hier heeft Reve in de jaren ’60 en ’70 gewoond met Teigetje en Woelrat. Voor amper 2000 gulden tikte hij de veredelde plaggenhut op de kop bij een lokale ‘boer-inboorling’.

Voor de klokkentoren speelde een stemmige fanfare, werd voorgelezen uit ongepubliceerd werk en schonken Teigetje en Woelrat rode wijn. Haas las met perfecte dictie een Duitse brief die Reve had geschreven aan zijn Franse uitgever. Een bries woei door de wilgentakken en uit de velden steeg het zoete aroma op van nakende oogst. Toen Reve besloot zich toch maar ‘niet op te knopen’ had hij vast deze plek in gedachten.

‘Neemt u mij niet kwalijk,’ toostte Woelrat, ‘ik heb al zoveel rode wijn op dat ik nu in feite zwakzinnig ben.’

Rotary

Hoewel de Google Reviews repten van een weergaloze gehaktbal in de kroeg te B. waarschuwde Hester Witteveen dat het daar met al die Revianen te druk zou worden. Voor de avondmaaltijd pakten we de SUV naar het andere dichtstbijzijnde restaurant. Dat had een poezenthema, wat inhield dat de helft van het menu opging aan pagina’s over de door de eetzaal trippelende raskatten. In Amsterdam een reden voor de NVWA om de tent dicht te timmeren, maar in Oudega een publiekstrekker.

Wie iets anders bestelde dan kattenbrokken werd genadeloos in de wacht gezet. ‘We moeten naar de kerk,’ maakte geen indruk op de middelbare scholieren in de bediening. ‘Die pizza funghi van U, weet U wel, wordt dat nog wat?’ evenmin.

Toen de vette hap na een uur verscheen bunkerden we zo voortvarend dat we met afbladderende gehemeltes in de auto naar de avondmis zaten.

Daar waren we net op tijd voor de collecte. De missie in Tanzania had belang bij een nieuwe ambulanceboot.

Na het toetje, bestaand uit een hostie en het bezingen van de Sterre der Zee, belandden we toch nog in de kroeg te B. met Teigetje, Woelrat en Haas. Brokken kipsaté werden even gul gedeeld als onthullingen over de Rotterdamse Rotary.

Als je vanuit Friesland de Afsluitdijk overrijdt is het altijd een opluchting om van de tweetalige verkeersborden verlost te zijn. Toch blijft de lokroep van Greonterp het IJsselmeer oversteken. Klinkt die extra luid, nu bekend is dat Huize het Gras binnenkort weer in de verkoop komt?

De Funda-alert is ingesteld.

LEES OOK:

Hoe ik niet Osdorp’s Next Top Model werd: geghost door Teigetje en Woelrat