Zo’n autonoom journalistiek-satirisch platform als muldozer.nl is een hele onderneming. Toch dachten sommige lezers dat er maar één persoon aan de knoppen zat. Die mensen mogen zich even na laten kijken.
Dit MKB zou niet bestaan zonder een heel team van kanjers (en een paar spetters). Elke dag begeven ze zich naar de zaak, gedreven door een cocktail van motivatie, gemotiveerdheid en passie. Vooral die passie is kenmerkend voor ons personeelsbestand. Met alle passie die hier onder het systeemplafond circuleert zou Bach 20 oratoria vooruit kunnen.
Om de toppers achter de schermen eens in het zonnetje te zetten introduceren we vandaag het medewerkersdiepte-interview. De primeur gaat naar een collega van het eerste uur: welkom Jennifer, Senior Medewerker Klantcontact.
Ha Jennifer, hoe gaat het met je?
Hallo en fijn dat je contact opneemt. Ik begrijp dat je een vraag hebt over mijn persoonlijke gesteldheid. Heel logisch! Ik ga proberen je zo goed mogelijk te helpen. Met mij gaat het naar omstandigheden goed, al gebiedt de eerlijkheid mij te zeggen dat het maandag is.
Maandagen zijn astrologisch gezien niet goed voor mij. Het is elke week wel raak: ik breek een acrylnagel, val ten prooi aan PMS of ontvang een contactverbod. Vandaag is helaas geen uitzondering: ik werd deze maandag wakker, en het weekend bleek voorbij. Zo zie je maar weer dat horoscopen gewoon wetenschap zijn.
Waaruit bestaat jouw mandaat?
Hier op de zaak heb ik een duidelijk afgebakend pakket verantwoordelijkheden. Eén: ik beantwoord telefonische lezersvragen. Twee: ik beantwoord digitale lezersvragen. Drie: ik bewaak de afstandsbediening van de Japanse WC op de 5e verdieping.
Vooral die laatste taak loopt de laatste tijd behoorlijk uit de klauwen. Prima als andere meiden de douchestand willen gebruiken. Het enige wat ik vraag: lees even de gebruiksaanwijzing of kijk de YouTube tutorial van 30 minuten. Na wat controlevragen mag je van mij helemaal los met de straal. Vertik je dat? Dan voel ik me helaas genoodzaakt de sproeifunctie op afstand te activeren.
Hoe ben je Senior Medewerker Klantcontact geworden?
Goede vraag. Ik ben vrij onverwachts in deze branche gerold. Ik heb eigenlijk een Master Genocidestudies gedaan aan de UvA. Toen ik afstudeerde was het geopolitiek redelijk rustig, dus de banen in de Genocidesector lagen niet voor het oprapen. De laatste tijd word ik vaker benaderd op LinkedIn, maar het kan zomaar zijn dat ik hier bij Klantcontact mijn roeping gevonden heb.
Het scheelt dat ik ben ingeschaald als Senior. De baas beloont me riant en de overkoepelende CAO voor de sector Medewerkers Klantcontact Satirische Weblogs geeft me recht op 200 betaalde vakantiedagen per jaar. Zo’n CAO komt natuurlijk niet uit de lucht vallen. Jaren hebben we met de bonden gestreden. Daarbij zijn we veel goede meiden verloren. Gelukkig is het bloedvergieten op het Malieveld niet voor niets geweest en kijk ik uit naar een zwangerschapsverlof van 20 maanden.
Doorgroeimogelijkheden zijn er hier op kantoor nog volop. Inshallah stoot ik op een dag Mariska als teamleider van de troon, al zie ik dat met die fat ass van haar nog even niet gebeuren.
Wat is jouw competitive edge?
Ik heb diepe dalen gekend. Na een paar jaar in de Wajong besefte ik dat je er met alleen talent, doorzettingsvermogen, flexibiliteit, inzet, bevlogenheid, interesse, geldingsdrang, inspiratie, gedrevenheid en motivatie niet komt in deze maatschappij. Je moet de werkgever iets extra’s bieden, iets unieks.
In mijn geval is dat een performance-enhancing lobotomie geweest die ik 2 jaar geleden heb laten uitvoeren. Mijn linker- en rechterhersenhelft zijn compleet ontkoppeld, wat me een uniek vermogen geeft om te multitasken. Als Senior Medewerker Klantcontact geeft dit je echt een voorsprong. Ik kan nu twee telefoongesprekken tegelijk voeren – één hoorn per oor. Dat zie ik die callcenter-sloeries bij DPG Media nog niet doen.
Natuurlijk had ik de epileptische aanvallen liever niet gehad, maar succes vereist soms een offertje.
Waar word jij nou pislink van?
Al die vieze vuile gore tyfus lurkers. Lekker alle artikeltjes meelezen op muldozer.nl maar te beroerd om een nota bene gratis abonnement af te sluiten. Ik rijg jullie aan m’n acrylics, naargeestige pauperpottenkijkers.
Als jullie maar weten dat de Alexander Klöppings in de kelder alle IP-adressen in kaart brengen. Jullie krijgen nog even respijt om je netjes te abonneren, maar daarna gaan er represailles komen. Ik wil niet veel zeggen, maar één van mijn collegaatjes is met een hele mooie gouden handdruk weggegaan bij Premium Anonieme Poepbezorging, en in de Postkamer werkt iemand die weet hoe je kneedbommen kneedt.
Wat is voor jou het belangrijkst in een baan?
Ik ben zero-tolerance als het gaat om intimidatie en dreigend taalgebruik. Gewoon niet oké vind ik dat persoonlijk. In een performance review ben ik wel eens een schildmaagd voor het wederzijds respect genoemd. Zo ver zou ik nou ook weer niet gaan, want mijn roos is al een tijdje geleden geplukt.
Wel geloof ik heilig in het concept ‘iedereen in zijn of haar waarde laten’. Ik heb een passie voor communicatie, maar als ik rond lunchtijd aan m’n Albert Heijn maaltijdsalade zit moet je me met rust laten. Stoor je me toch? Dan ram ik m’n spork in je oog. De CAO geeft me daar ook het volste recht toe.
Maar wat voor baan je ook hebt, uiteindelijk draait het natuurlijk maar om één ding: het Kerstpakket. Hoeveel kilo weegt het, wat zit erin en is het allemaal een beetje gezellig verpakt? Wij krijgen een traditioneel pretpakket met bruine smeersels, droge worst en een elektrische tandenborstel. Zo hoort het ook. Laat je niet afschepen! Moet je genoegen nemen met een waardebon, of – God verhoede – een donatie aan een goed doel? Dan mag je mij bellen en gaan we samen naar het Malieveld.
Bedankt Jennifer! Ik zie dat de telefoon weer gaat. Werk ze en lekker lunchen zo.